خطهای ویژه

امشب همراه با اتفاقی ناخوشایند فیلم خط ویژه را دیدم.

 فیلم را دوست داشتم، در نوع خودش خوب بود؛ البته نه اینکه بخواهم بگویم عالی و بی نقص بود ولی با توجه به فیلمهایی که در سینما دیده ام فیلم خوبی بود هم از لحاظ داستان فیلم و هم بازی ها فیلم به نظرم خوب بود هر چند در بعضی بخشهای داستان زیادی از دنیای واقعی دور میشد اما با توجه به نقاط مثبتی که داشت قابل چشم پوشی بود. یکی از نکات بسیار متفاوت فیلم (البته متفاوت با فیلمهای سینمای ایران) پایان آن است.

تیتراژ ابتدایی و پایانی فیلم هم بسیار دوست داشتنی بود.

فکرش را که میکنم پیش خودم میگویم کاش آن اتفاق ناخوشایند نمی اوفتاد. دلم میخواست بیشتر بتوانم به فیلم فکر کنم اما درست با فاصله ی ۵ دقیقه بعد از پایان فیلم اتفاق بدی برای یک دوست افتاد و آنقدر به همش ریخت که انگار یکباره کل فیلم و حسی که داشت از ذهنم پاک شد.

باید راجع به اتفاقی که در مورد آن دوست افتاد بنویسم اما نه امشب نه با این ذهن به هم ریخته… باید فکر کنم در موردش .. شاید فردا